Door:
Eva Nakato

27 juli 2020

Tags

Eva Nakato (foto Mark Williams Wasswa)

Wat vroeger in je leven als ‘ongepast’ werd gezien door je omgeving, blijkt vaak de sleutel tot succes in je latere leven te zijn. Ook voor onze columniste Eva Nakato. Vroeger werd ze soms gepest om haar zware stem, nu wordt ze juist hiervoor uitgekozen voor het spreken in het openbaar en het inspreken van teksten.

We leven in een wereld vol verwachtingen. Velen doen wat ze doen om anderen te plezieren: hun familie en vrienden, hun partner en baas en kinderen. Soms doen we zelfs veel meer ons best voor iets dat ‘goed’ is in andermans ogen, om daaraan te voldoen, tot onze eigen schade aan toe!

Ik wil het hebben over de negatieve en positieve dingen in het leven. Tijdens het opgroeien had iedereen ten minste één ding – qua gedrag of karakter – dat we van onszelf haatten of eerder nog: dat anderen zagen als ‘ongepast’. We werden getreiterd, beledigd, geminacht of uitgesloten voor het aan de dag leggen van zo’n ‘vreemde’ eigenschap.

Bij een kop hete thee vertelt Christopher Kaweesa over het ene negatieve van hemzelf in zijn jeugd: de spraakwaterval! Hij werd er als kind vaak op gewezen, dat hij zo praatgraag was: ‘Olegesa nga endegeya.’ Het is een onbeleefd Loegandees gezegde dat ‘je praat zoveel als een wevervogel’ betekent en hem het zwijgen oplegde. Zijn geliefde, mevrouw Kaweesa, herinnert zich dat ze als kind slaag kreeg vanwege haar onrust, ze ging van hot naar her, heel de tijd. Zelf zie ik twee negatieve dingen in mijn jonge jaren: mijn huidskleur en mijn stem. Ik werd gezien als veel te donker voor welke kinderkansen dan ook. Mijn zelfvertrouwen heeft eronder geleden en niet zo’n beetje.

Omgeven door al die klachten van familie en vrienden, collega’s en klasgenoten, neigen we ernaar die kant van onszelf te haten en te vernietigen. Maar nooit konden we vermoeden dat díe ene ergernis op een dag ons leven zou veranderen!  ‘Mijn ouders probeerden mijn spraakzame kant te smoren,’ zegt meneer Kaweesa, ‘maar door die unieke eigenschap ben ik nu wie ik ben.’ Het ‘mededeelzame’ in hem is langzaamaan uitgemond in een uitzonderlijk talent voor spreken in het openbaar. Op het moment is hij een consultant voor roemrijke instituten, zoals de Wereldbank, onder meer. Eerder had hij eervolle functies bij de Oegandese fiscus: hij was zowel woordvoerder als ‘belastingdocent’.

Zijn vrouw was lector aan Kyambogo, een van ’s lands beste universiteiten, en nu runt ze meerdere bedrijven, hardwerkend en rusteloos als ze is. En wat denk je? Ze heeft ideeën voor nog meer ondernemingen, dankzij haar grote gave om van alles tegelijkertijd te doen, die ooit als ‘ongepast’ werd beschouwd!

Dierbare vrienden

Aandacht in de Oegandese pers voor het optreden van Eva en haar zus Robinah op de aidsconferentie in Amsterdam

Jaren later en na de studietijd ontmoette ik heel dierbare vrienden die me aanspoorden nóóit iets aan mijn kleur te laten doen; ik was mooi zoals ik was. Die woorden koester ik tot aan vandaag. Mijn kleur was niet langer negatief toen ik kansen kreeg die niets met mijn donkere huid van doen hadden.

Ook haalde ik inspiratie uit de daden van Lupita Nyong’o, de gelauwerde actrice en een invloedrijk publiek figuur. Haar succesverhaal en hoe ze de verlegenheid over haar kleur te boven kwam en hoe ze wereldwijd zoveel jonge zwarte meisjes vooruít heeft geholpen, dat ontroerde me ontzettend. Dankjewel, Lupita!

Mijn stem stond me evenmin aan. Steeds als ik moest spreken, vooral ’s morgens of door de telefoon, dan daalde die en klonk ze dieper en dacht men af en toe dat ik een jongen was. Ik begon groepsgesprekken te vermijden, uit angst voor pesterijen om mijn ‘mannelijke’ stem.

Eva spreekt een voice-over in

Op den duur herkende men mijn stem als uniek en hoogst lucratief. Ik werd geboekt voor het inspreken van reclames en voor projecten in de muziek, als leadzangeres en op de achtergrond en ook als liedschrijver. Het succes van mijn advocacy– en sociale werk is deels te danken aan mijn stem, ze heeft me op lokale en internationale podia gebracht. Mijn ambitie om een vermaard journalist en radio- en tv-presentatrice te worden is gestoeld op mijn opgemerkte ‘zware’ stem!

Aan wie dit leest: je hebt de kans en de kunde om de negatieve kant in je bestaan om te keren in een positieve. Laten we die kant bij anderen niet verstikken; een natuurlijke gave ligt erin besloten. Laat ons er voor hen zijn in hun levenskeuzes, hen alleen helpen het goede van het slechte te scheiden.

Eva Nakato is een Oegandese activiste op het gebied van HIV/ Aids en seksueel geweld. Daarnaast is ze peer mentor, actrice en oprichter van Aiden Crafts, een start-up op het gebied van kunst en handwerk. Volg Aiden Crafts op Facebook en op Instagram.

 

 

 

‘Het optimistische can do-toontje is ongepast’

Door Marlies Pilon | 29 juni 2022

In aanloop naar het grote debat over de nieuwe beleidsnota van minister Schreinemacher, op 30 juni, vraagt Vice Versa drie door de wol geverfde ontwikkelingsexperts alvast om een eerste reactie. Wat vinden Bram van Ojik, Paul van den Berg en Rina Molenaar ervan?

Lees artikel

Als ‘doen waar je goed in bent’ omslaat in zelfgenoegzaamheid

Door Stef Smits | 28 juni 2022

In dit opiniestuk becommentarieert Stef Smits van IRC de beleidsnota van minister Schreinemacher vanuit het waterperspectief, een thema waarin Nederland zegt te excelleren – maar slachtoffer worden van het eigen succes ligt op de loer, waarschuwt Smits. Het is tijd voor ‘nieuwe waterambities’, stelt hij.

Lees artikel

Lessen van Liesje: oftewel, hoe een gebrekkig inzicht in wereldproblemen kan leiden tot een weinig samenhangende visie

Door Ruerd Ruben | 27 juni 2022

Vandaag is het aan Ruerd Ruben om de nota van minister Schreinemacher van commentaar te voorzien. Ruben merkt een gebrekkig inzicht in de wereldproblemen op en zet er cijfers tegenover. Werk aan de winkel.

Lees artikel