Door:
Marc Broere

5 november 2020

Tags

In het tweede Wereld Café op donderdagmiddag 19 november gaan we het hebben over de rol van burgeriniatieven binnen internationale samenwerking. Welke rol zouden deze initiatieven kunnen en willen vervullen binnen ontwikkelingssamenwerking en een revival van wereldburgerschap? En is er voldoende ruimte voor hen binnen het Nederlandse speelveld?

De voorbije 3 jaar onderzocht Sara Kinsbergen in haar onderzoeksproject ‘the coming of age of Private Development Initiatives’ op welke manier kleinschalige, vrijwillige ontwikkelingsorganisaties zich door de tijd ontwikkelen. Zijn het projecten met een lange adem? Maken projecten een ontwikkeling door in termen van type interventie, zoals van directe armoedebestrijding naar lobby en beleidsbeïnvloeding? En hoe zit het met het lokaal eigenaarschap door de tijd?

Ook keek Kinsbergen naar de positionering van deze particuliere initiatieven binnen het speelveld van internationale samenwerking. Hoe zit het met de (h)erkenning van particuliere initiatieven door het ministerie en door de professionele Nederlandse ontwikkelingssector? In het verleden werden particuliere initiatieven altijd omarmd en financieel ondersteund omwille van het belang dat toen gehecht werd aan draagvlak voor internationale samenwerking. Deze thematiek is van de beleidsagenda verdwenen en daarmee is ook de ondersteuning voor burgerinitiatieven sterk afgebouwd.

In dit tweede online Wereld Café praten we verder over de rol van burgerinitiatieven binnen internationale samenwerking. Is er voldoende ruimte voor particuliere initiatieven in het Nederlandse speelveld? Worden ze erkend en ondersteund als volwaardige spelers in het maatschappelijk middenveld? Wat kunnen we leren van België, waar een hele bewuste keuze is gemaakt om op een andere manier samen te werken met burgerinitiatieven? Welke rol zouden particuliere initiatieven kunnen en willen vervullen in een eventueel revival van wereldburgerschap en wat zou daarvoor nodig zijn?

Duurzaam ontwikkelingsdoel 17 stelt: samenwerken is essentieel met het oog op het behalen van de SDG-agenda. Op welke wijze zou je je dan als gevestigde orde willen verhouden tot deze burgerinitiatieven en vice versa?

Gasten: Sara Kinsbergen (Radboud Universiteit), Els Hertogen (directeur van de Vlaamse koepelorganisatie 11.11.11), Pascalle Grotenhuis (directeur Directie Sociale Ontwikkeling op het ministerie van Buitenlandse Zaken) en Kees de Jong (directeur Wilde Ganzen). Presentatie: Qader Shafiq

Via deze link kun je je aanmelden en online bij het Wereld Café aanwezig zijn. https://wildeganzen.zoom.us/webinar/register/WN_TAJjWFAzRRSJEv4bNz2P_A

‘Het optimistische can do-toontje is ongepast’

Door Marlies Pilon | 29 juni 2022

In aanloop naar het grote debat over de nieuwe beleidsnota van minister Schreinemacher, op 30 juni, vraagt Vice Versa drie door de wol geverfde ontwikkelingsexperts alvast om een eerste reactie. Wat vinden Bram van Ojik, Paul van den Berg en Rina Molenaar ervan?

Lees artikel

Als ‘doen waar je goed in bent’ omslaat in zelfgenoegzaamheid

Door Stef Smits | 28 juni 2022

In dit opiniestuk becommentarieert Stef Smits van IRC de beleidsnota van minister Schreinemacher vanuit het waterperspectief, een thema waarin Nederland zegt te excelleren – maar slachtoffer worden van het eigen succes ligt op de loer, waarschuwt Smits. Het is tijd voor ‘nieuwe waterambities’, stelt hij.

Lees artikel

Lessen van Liesje: oftewel, hoe een gebrekkig inzicht in wereldproblemen kan leiden tot een weinig samenhangende visie

Door Ruerd Ruben | 27 juni 2022

Vandaag is het aan Ruerd Ruben om de nota van minister Schreinemacher van commentaar te voorzien. Ruben merkt een gebrekkig inzicht in de wereldproblemen op en zet er cijfers tegenover. Werk aan de winkel.

Lees artikel