journalistiek over mondiale samenwerking

Vandaag komt de nieuwe Vice Versa uit. Hoofdredacteur Marc Broere reflecteert in zijn redactioneel op het afgelopen jaar en kijkt vooruit naar 2021. Laat er vooral een einde komen aan het principe ‘wie betaalt, bepaalt’ binnen ontwikkelingssamenwerking. Want dit staat innovatie en gelijkwaardigheid in de weg.

We zijn alweer aan het einde van 2020 gekomen. Wie had een jaar geleden kunnen voorspellen dat zo zou verlopen? De vraag die ik me nu met name stel: kan corona een critical juncture zijn? Een kritieke fase, een moment van grote verandering – vaak een crisissituatie – waarin de status quo op scherp komt te staan en er nieuwe mogelijkheden verschijnen.

Zeker in de maanden na de uitbraak en met de verstrekkende gevolgen leken er kansen te liggen, getuige de vele artikelen over ‘de wereld na corona’ en ‘corona als kans voor systeemverandering’.

Gaan we nu eindelijk eens nadenken over een andere economie, waarin het winstdenken niet meer voorop staat? Gaan we de economische steunpakketten gebruiken om groene innovaties te versnellen? Gaan we meer naar elkaar omkijken, niet alleen in Nederland, maar ook wereldwijd? Hoewel me steeds vaker het gevoel bekruipt dat veel mensen vooral terug willen naar het hoe was, hoop ik nog steeds op zo’n systeemverandering.

Je kunt dit ook doortrekken naar de wereld van internationale samenwerking, waar de crisis als katalysator kan dienen voor vernieuwing. Laten we eens echt de dialoog aangaan over gelijkwaardigheid tussen Noord en Zuid en tot een goede taakverdeling komen in de strijd voor een meer rechtvaardige en inclusieve samenleving.

De tijd van wie betaalt, bepaalt is zo ouderwets en achterhaald, maar helaas toch nog de standaard in de ontwikkelingswereld. Wij hebben het afgelopen jaar deze discussie in het blad proberen te voeren, wat interessante gesprekken opleverde met directeuren van ontwikkelingsorganisaties die we langs de shift the power-meetlat legden.

Ook lieten we de kracht zien van in de basis gewortelde organisaties en mensen uit de diaspora die voor een enorme meerwaarde kunnen zorgen in kwesties van armoede en onrecht, maar die in het grote spel om de fondsen vaak worden buitengesloten. Lees in dit nummer de inspirerende verhalen over Amani Kibera, feministe Rachael Mwikali en vredesactiviste Mekka Abdelgabar.

Voor Vice Versa was 2020 ondanks de crisis een goed jaar. Onze impact was groter dan in andere jaren: we werden regelmatig geciteerd door landelijke media en Tweede Kamerleden. Ik denk dat we trendsettend zijn geweest met ons kennisdossier over internationaal maatschappelijk verantwoord ondernemen.

We zijn op een andere manier gaan samenwerken met onze partners, wat tot meer rust en financiële stabiliteit heeft geleid. Dat vertaalde zich meteen in een nog hogere journalistieke kwaliteit.

We vinden dat het principe van shift the power niet alleen voor de ontwikkelingssector zou moeten gelden, maar voor Vice Versa net zo goed. Immers: practice what you preach. De laatste jaren werkten we al steeds meer samen met jonge, lokale fotografen, journalisten en producenten uit Afrika, wat we in 2021 verder uitbreiden – in januari zetten we zelfs een redactieteam van jonge journalisten op in Oost-Afrika.

Zij zullen zich vooral op videoproducties richten en met inspirerende leeftijdsgenoten in gesprek gaan over thema’s als macht en ongelijkheid, klimaatverandering, verantwoord ondernemen en gendergelijkheid. Op die manier vinden steeds meer jonge stemmen uit het Zuiden hun weg naar het Nederlandse publiek.

Rest mij jullie allen veel goeds toe te wensen voor 2021. En veel dank voor jullie loyaliteit richting Vice Versa. En voor wie nog geen abonnee is, sluit het jaar mooi af en neem een abonnement via https://viceversaonline.nl/site/abonnement/particulier-abonnement/

Uitgelichte afbeelding: Vice Versa verslaggever Eunice Mwaura en activiste Rachael Mwikali die op de cover van ons nummer prijkt.