Door:
Ariette Brouwer

1 april 2021

Tags

Op maandag 22 maart, Wereldwaterdag, deed Stichting Simavi uit hoofde van haar Managing Director – Ariette Brouwer – via Twitter een oproep aan de politiek: ‘laat mensen zonder water niet verzuipen’.

De afgelopen decennia zette de wereld grote stappen vooruit om te zorgen voor water voor iedereen. Sinds 1990 kregen maar liefst 2,6 miljard mensen toegang tot schoon water, aldus de VN. Nederland heeft hier een grote rol in gespeeld: als waterland hebben we onze expertise gedeeld met landen over de hele wereld en geïnvesteerd in duizenden waterprojecten in de armste landen. Een rol, die met de vorming van het nieuwe kabinet, onder grote druk kan komen te staan.

In de greep van de pandemie

En dat is slecht nieuws. Juist nu de Covid-19 pandemie de wereld al een jaar in haar greep houdt, zien we hoe afhankelijk we zijn van schoon water. Handen wassen werd al snel genoemd als ‘the first line of defence’. Maar om handen te wassen is water en zeep nodig en dat is voor een groot deel van de wereldbevolking niet vanzelfsprekend. Want ondanks de grote vooruitgang leven er momenteel volgens de VN nog steeds 2,2 miljard mensen zonder schoon drinkwater, en moeten 4,2 miljard het doen zonder schone toiletten.

Het watertekort treft de meest gemarginaliseerde groepen in arme landen het hardst. Want hoe moet je jezelf tegen corona beschermen als je in een sloppenwijk in Nairobi woont? Voor de allerarmsten is het waterpunt te ver weg, slechts korte periodes op een dag beschikbaar, of alleen te koop tegen een woekerprijs. Ook de avondklok heeft veel impact op inwoners. Na 9 uur ’s avonds mag in Kenia niemand de straat niet meer op, en kan niemand de openbare toiletten bezoeken. Vooral meisjes en vrouwen lopen het risico om lastig gevallen, beroofd of verkracht te worden als ze toch naar buiten gaan om hun behoefte te doen.

In de maatregelen tegen corona is het ontzettend belangrijk om geen one size fits all approach te hebben, maar samen te werken met lokale belangengroepen om te zorgen dat iedereen toegang heeft tot schone voorzieningen. Hierin heeft Nederland een sterk track record. Alleen al in 2018/2019 zorgde Nederlandse hulp dat 2,9 miljoen arme mensen veilig water kregen en 5,3 miljoen mensen een toilet. Dat gebeurde door intensief samen te werken met lokale organisaties die opkomen voor de allerarmsten.

blijven investeren

Helaas staat dat track record na de verkiezingen onder druk. Want als het aan de winnaar VVD ligt, dan investeert Nederland geen cent extra in ontwikkelingssamenwerking. De VVD wil bovendien dat Nederlandse hulp voortaan wordt gekoppeld aan Nederlandse belangen en het tegenhouden van migratiestromen. Kortom: hulp wordt alleen nog maar geboden wanneer Nederland er iets aan heeft.

Vandaar ook de oproep vanuit Simavi aan de nieuwe regering om te blijven investeren in water en sanitaire voorzieningen wereldwijd, in het bijzonder voor vrouwen en meisjes. Want, zo stellen ze: ‘we kunnen crises alleen te lijf gaan als we er samen voor zorgen dat iedereen, ongeacht waar hij of zij is geboren, toegang heeft tot schoon en betaalbaar water.’ Wat volgens hen mogelijk is als de handen ineen worden geslagen, er wordt geluisterd naar degene die het hardst wordt geraakt en er vanuit de politiek de wil is om hun recht op water te financieren.

 

 

 

Lessen van Liesje: oftewel, hoe een gebrekkig inzicht in wereldproblemen kan leiden tot een weinig samenhangende visie

Door Ruerd Ruben | 27 juni 2022

Vandaag is het aan Ruerd Ruben om de nota van minister Schreinemacher van commentaar te voorzien. Ruben merkt een gebrekkig inzicht in de wereldproblemen op en zet er cijfers tegenover. Werk aan de winkel.

Lees artikel

Vaagheid troef

Door Paul Hoebink | 26 juni 2022

Vrijdag, laat in de middag, lanceerde minister voor Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking Liesje Schreinemacher haar nieuwe nota. Het is moeilijk er enige duidelijkheid, er een heldere strategie in te vinden: het is vaagheid troef, stelt Paul Hoebink.

Lees artikel

Shift the power op de universiteit

Door Marc Broere | 24 juni 2022

Robert Kajobe is een prominente wetenschapper uit Oeganda. Marc Broere bezoekt de hoogleraar met wie hij al een kwart eeuw bevriend is, voor een terugblik en om de stand van het Afrikaanse academische leven te bespreken. Onder collega’s bemerkt Kajobe nog te vaak een minderwaardigheidscomplex – en dat mogen ze wel afschudden, vindt hij. ‘Een westers idee wordt soms domweg maar geaccepteerd, ook al weet je als lokale onderzoeker dat het niet werkt, maar je bent te bang om dat aan de orde te stellen.’

Lees artikel