Door:
Tess Vanacker

12 augustus 2022

Categorieën

Tags

Een generatietoets, flexibele fondsen voor jongerenorganisaties en vooral geen kindertafels meer. Zomaar een paar ideeën die onlangs tijdens een jongerenpanel op de Afrikadag zijn geopperd – en vandaag, 12 augustus, is het de Internationale Jongerendag en tijd voor een terugblik van Tess Vanacker, beleidsmedewerker bij  Amref Flying Doctors. Dit jaar zet de VN het thema ‘intergenerationele solidariteit’ in de kijker.

 Hoe kunnen oudere generaties solidair zijn met jongeren, met de precieze uitdagingen waar ze voor staan en ze serieus nemen in het zoeken naar oplossingen? Op de Afrikadag boog een jongerenpanel van Nederlandse politieke jongerenorganisaties en van jongerenactivisten uit Kenia en Oeganda zich over die vraag. De kwesties bleken best uiteen te liggen.

Zo smeekt de Nederlandse arbeidsmarkt om personeel, maar liggen de cijfers van jeugdwerkloosheid in Oost-Afrika tussen de vijftig en zeventig procent. In ons land zijn er nog nooit zo weinig tienermoeders geweest, maar in Kenia wordt door een gebrek aan seksuele voorlichting en toegang tot anticonceptie, door seksueel geweld en de schadelijke praktijk van kindhuwelijken een op de vijf meisjes al moeder vóór haar achttiende verjaardag.

Grote-mensenzaken

Toch waren er ook overeenkomsten. Alle sprekers maakten zich grote zorgen over de klimaatcrisis, wezen op de verontrustende cijfers van mentale-gezondheidsproblemen onder jongeren en vonden dat het taboe van menstruatiearmoede doorbroken moest worden. En allemaal wilden ze ècht serieus genomen worden.

Of ze nu in Nederland, Kenia of Oeganda woonden, alle jongeren zeiden dat ze zich – ondanks de beste bedoelingen van beleidsmakers – onvoldoende gehoord voelden. Zo worden ze via aparte jongerendenktanks of -adviesraden om hun mening gevraagd, maar krijgen ze vervolgens niet te horen of (en hoe) hun aanbevelingen worden meegenomen bij het opstellen van beleid. Of worden er plotseling nieuwe initiatieven opgezet om ‘jongeren te betrekken’ en worden bestaande, door jongeren zelf opgerichte structuren over het hoofd gezien.

Een ander voorbeeld zijn de jongerenconferenties die vaak voorafgaand aan een internationale conferentie worden gehouden. Soms is dat een demonstratie van hoe goed jongeren zich kunnen mobiliseren en organiseren, maar vaak blijkt het een excuus. Net de kindertafel tijdens het feestje, terwijl de volwassenen aan de andere tafel grote-mensenzaken bespreken.

Het kan wèl

De boodschap op deze Internationale Jongerendag is duidelijk: schuif die kindertafel maar aan de kant en neem jongeren daadwerkelijk eens serieus. In Siaya – een district in Kenia, aan het Victoriameer – werd dat gedaan. Na jarenlange druk van jongeren besloot de lokale overheid een politieke jongerenvertegenwoordiger aan te wijzen. Mooi, vonden lokale jongerenorganisaties, maar niet genoeg.

Ze brachten een diverse groep jongeren aan tafel met beleidsmakers en samen maakten ze een wet voor jongeren, gericht op de uitdagingen die de jongeren zelf hadden geïdentificeerd. Met, door en vóór jongeren, dus.

Laura Bas, de Nederlandse SRGR-jongerenambassadeur, gaf tijdens het jongerenpanel een voorbeeld uit eigen ervaring: ze sprak eerder dit jaar, tijdens de internationale conferentie over bevolking en ontwikkeling, in naam van Nederland de Verenigde Naties toe. Geen stoeltje aan de kindertafel, maar gewoon het echte werk.

Na de zomer gaat het ministerie van Buitenlandse Zaken naarstig aan het werk om een Afrika-strategie te ontwikkelen. Met 75 procent van de bevolking onder de 35 is Afrika het jongste continent – eentje met flinke uitdagingen, maar ook met een ontzettend potentieel. Neem daarom Afrikaanse jongeren, in al hun diversiteit, mee in de ontwikkeling van de Afrika-strategie. Beschouw hen, in de implementatie, als waardevolle partners en ga regelmatig aan tafel om het beleid te evalueren en bij te sturen. Geen kindertafels meer, maar èchte jongerenparticipatie.

Het jongerenpanel op de Afrikadag was een initiatief van Power to You(th), een strategisch partnerschap tussen het ministerie van Buitenlandse Zaken en Amref Flying Doctors, Rutgers en Sonke Gender Justice

De melkwetcontroverse

Door Joris Tielens | 03 februari 2023

Een door Nederland gesteund programma had tot doel de melkveesector in Kenia efficiënter te maken, maar critici zeggen dat het vooral om de ‘eigen’ bedrijven ging, en niet om ontwikkeling – dat is geen coherent beleid, stellen ze. Wat is waar? Slotdeel van het tweeluik.

Lees artikel

Melkhandel: met de ene hand geven, met de andere nemen?

Door Joris Tielens | 01 februari 2023

De overproductie van melk leidt in Nederland niet alleen tot een stikstofcrisis, maar de export van melkpoeder naar Afrika lijkt óók weinig goeds te doen: lokale boeren kunnen er niet mee concurreren. Dat gebeurt nu ook in Kenia, zeggen betrokkenen daar. Aan de andere kant stak Nederland veel ontwikkelingsgeld in de Afrikaanse melkveesector – hoe valt dat te rijmen? Deel één van een tweeluik.

Lees artikel

Beleidscoherentie: van ‘boemeltreintje’ tot ‘intercity’

Door Lennaert Rooijakkers | 26 januari 2023

Bij het Grote Coherentiedebat dat Vice Versa vorige week met zijn partners in Nieuwspoort organiseerde, bleek dat de praktijk steeds coherenter wordt – al blijft het samenspel tussen de ministeries ingewikkeld. ‘Soms is het echt een worsteling’, maar niettemin wil iedereen dóór.

Lees artikel