journalistiek over mondiale samenwerking

In de derde aflevering van de podcast ‘Levenslang activist’ gaat Sera Koolmees in gesprek met Ernst Jan Stroes,  Projectleider Burgerinitiatieven op terrein van Internationale Samenwerking bij Wilde Ganzen. ‘Trap niet in de valkuil om te denken dat je jongeren bij mondiale vraagstukken kunt betrekken met een post op Tiktok of Instagram.’ Luister hieronder naar het gesprek.

Het activisme is bij Ernst-Jan Stroes met de paplepel ingegoten. Als kind werd hij door zijn ouders meegenomen naar demonstraties tegen de apartheid in Zuid-Afrika en tegen kernwapens.

Zelf geniet hij er vooral van om andere Nederlanders te ondersteunen die de wens hebben om verandering teweeg te brengen. Dat gaat Stroes de komende tijd ook doen vanuit een nieuw Europees programma, waarin tientallen projecten op het gebied van mondiaal burgerschap ondersteund gaan worden.

In het gesprek vertelt Stroes dat er ongeveer 200.000 Nederlanders zijn die direct betrokken zijn bij kleinschalige ontwikkelingsprojecten. Het is een groep die een grote mondiale betrokkenheid vertoont, maar niet altijd automatisch matcht met de ‘professionele’ ontwikkelingssector. Wel is het ontzettend belangrijk om het gesprek met elkaar aan te gaan.

Het onderwerp van persoonlijke gesprekken en ontmoetingen komt vaker in het interview naar voren. Om mensen te raken en te betrekken bij mondiale uitdagingen, is het eerste contact altijd het belangrijkste; een contact van mens tot mens; iemand die een verhaal aan je vertelt. Trap niet in de valkuil om te denken dat je jongeren bij mondiale vraagstukken kunt betrekken met een post op Tiktok of Instagram: dit is hoogstens goede voeding voor wat iemand toch al dacht. Pas bij directe contact met mensen, begint verandering. En zorg ervoor dat dit contact niet eenmalig is.

Nog een andere tip van Stroes: ontwikkelingsorganisaties zijn vaak geobsedeerd door het preken buiten de eigen parochie en het vinden van nieuwe doelgroepen. Dat is heel goed, maar vergeet niet de mensen die dichtbij je staan goed te informeren en te blijven betrekken.

En als de sector zich weer met het promoten van wereldburgerschap gaat bezighouden, zou ze dat niet van bovenaf moeten doen, maar initiatieven vanuit de basis moeten steunen.

Stroes vindt het tot slot vreemd dat in Nederland burgers die zich voor een rechtvaardiger mondiale wereld bezighouden amper worden gewaardeerd. Vrijwel alle ondersteuning en facilitatie die er was is door het ministerie en vanuit de ontwikkelingssector door de bezuinigingen weggesloopt. Dit in tegenstelling tot de landen om ons heen, wat tot gevolg heeft dat er daar een veel bloeiender beweging voor solidariteit is.